september ‘24
Ik wilde heel graag weer naar de zon als hij in Nederland nog maar amper verwarmt, dus zocht ik naar een zinvolle invulling voor mijn verlangen. Er verscheen een vacature om twee weken in Equador in het regenwoud bij een vrijeschool te werken als begeleider van leerkrachten en natives, om hun eigenheid te integreren in de Waldorfschool die zij daar hebben. Een mooi initiatief leek me, maar toen ik op de Engelse vacature reageerde met de vraag in welke taal er gecommuniceerd werd was het antwoord ‘Spaans’ en dat spreek ik helaas niet. Nog even gezocht of ik mijzelf elders nuttig kon maken en van de warmte genieten, maar toen opperde Dave “Waarom ga je niet samen met Storm en Ibis naar Thailand?”. Ik dacht in eerste instantie dat dat wat teveel zou zijn voor hen en voor mij ook. Maar toen we er wat langer over gesproken hadden leek het niet eens zo’n raar idee en stelde ik het aan ze voor. “Hoe zouden jullie het vinden om met mij op reis te gaan naar Thailand? We zouden misschien wel vier weken weg kunnen gaan.” Waarop beide jongens reageerden met: “Dat wil ik wel!” en zo begon het plannen… en het aftellen.
We vliegen op 10 november ‘24 heen en we komen op 10 december ‘24 terug van de meest interessante schoolreis de we ons maar voor kunnen stellen.
10 nov ‘24
Vertrek via Amsterdam Lego Store en jammer genoeg was Poké Sisters gesloten, dus we namen een hamburger bij een zogenaamd bekroonde zaak… Mwah, niet interessant, al vond Storm die van hem wel lekker, de erg zoute friet was jammer. Vliegtuig prima gehaald, ondanks een vertraging op Amsterdam Centraal, vanwege ‘persoon op het spoor’.
Eerste vlucht naar Deli was prima en goed te doen.
11 nov ‘24
Van Deli naar Bangkok was minder comfortabel vanwege een kleiner toestel. Op Bangkok airport moesten we best lang wachten, maar er werd lekker gelezen, dus geen probleem.
Vlucht naar Chiang Mai was maar kort en prima, ik dacht een uur en een kwartier. We werden in Chiang Mai heel fijn opgevangen door de taxi die ons naar de hostel bracht. We arriveerden daar om ongeveer 22.30u bekaf van de lange reis. Nog even ge-videobeld met Swaen en toen in slaap gevallen.
12 nov ‘24
Goed geslapen, wel erg dikke stijve kussens, maar het dikke stevige matras was fijn. Gestoomd desert (sticky rice banana and beans) van hostel gekregen, kopje koffy Cherry “thee” gedronken en op pad naar ontbijtplek. We bleken maar 7 minuten van Sailomjoy Restaurant verwijderd te zijn, dus wilden we daar naartoe, maar helaas is het gesloten en nu een massage salon. Heel jammer, was een leuke traditie geweest met alle kinderen daar te zitten. Nu hebben we op Storms advies een ander plekje gevonden. Een mega sandwich-toast hebben de jongens en alledrie een heerlijke smoothie.
We hebben uit een kokosnoot gedronken, Ibis vond het toch niet echt zijn smaak, Storm hoefde niet echt, dus heb ik er twee leeg gedronken, de deksel leeggegeten en gedeeld met Storm, daarna hebben we de twee kokosnoten geofferd bij een mooie tempel 😂
We zijn nog langs de hostel gelopen waar ik met Swaen verbleef en vanaf daar naar de plek waar het gezellige muziek festival en eetkraampjes zijn…. Daar gaan we vanavond naartoe en eten. We kwamen ook bij een tempel met een witte draak met een gouden poepgat. Iemand kreeg dus de taak om het poepgat van deze draak goud te maken. Die gedachte vinden wij hilarisch. De uitvoering evengoed.
Nu met de taxi terug naar onze hostel en ik ga even een dutje doen terwijl de jongens met de nieuwe lego poppetjes spelen die ze in Amsterdam kochten.
Vanavond naar Lanna Square voor festival-gezelligheid en eten. Onderweg daarnaartoe liepen we zowaar langs een pokémon winkel, dus moesten er Thaise kaarten gekocht worden en hebben beide zonen een knuffel gekocht. Het was een heerlijke avond, leuke optredens met dans, maar ook goede zang en lekker gegeten. Ik at Pad Thai, de jongens zijn kraampjes gaan shoppen en kochten verschillende lekkere dingen… morgen terug, want ze hebben lang niet alles geprobeerd.
Terug naar de hostel gewandeld en heel tevreden in slaap gevallen.
13 nov ‘24
Pas om half elf wakker geworden… niet lekker geslapen vanwege toch wel erg hard matras. Vermoeidheid is niet echt minder geworden. Rustig aan vandaag.
Naar de stad buiten de oude stad gewandeld en afgesloten op het Lanna Square voor avondeten en gezelligheid. Terug gewandeld naar de hostel en nog tot laat hebben Ibis en Storm buiten met de kinderen van de hostel “Mens-Erger-Je-Niet” (onze Tour de France editie) gespeeld en ik ukulele. Onderweg kwamen we de vrouwengevangenis tegen, met wel heel kinderlijke letters, zie foto. Apart.
14 nov ‘24
Echt super slecht geslapen, het matras lijkt harder te worden, dat is echt balen, want het is hier verder heel gezellig, schoon en de mensen zijn aardig. We zijn pas om 11 uur opgestaan, opgefrist en naar het ontbijt-restaurant gelopen. Storm nam weer noodlesoop en Ibis deze keer twee borden mango. Ik kon de pad thai niet weerstaan, dus we zijn soort van opgestart, ondanks fysieke vermoeidheid.
Bij een tempel die we nog niet gezien hadden zijn de jongens binnen gaan kijken, ik bleef buiten, want blote schouders en was m’n sjaal vergeten… Buiten hoorde ik van een Thaise meneer dat de grote markt vanaf 18u is en dat we overdag gewoon andere leuke dingen moeten doen. Hij tipte welk reisbureau goed was om te boeken voor de Sticky Waterfalls, dus dat gaan we vandaag of morgen regelen. Eerst spelen met de gekochte nep-Lego popjes en een dikke vette smoothie nemen.
Bij de tempelplaats waar zondags de kraampjes open zijn even lekker verder gespeeld. Ibis graaft zijn dino uit, terwijl Storm mieren beschijnt met de laserlamp. Onder het genot van een Nutella-pancake en SRM.
Vanavond zijn we weer terug gegaan naar Lanna Square om te eten. We gingen pas om 21u en waren iets voor twaalf terug. Toen hebben we nog even kunnen videobellen met Raven, Fee en Dave. Raven heeft de gitaarles van Ibis ingevuld en vond het heel leuk. Fijn m te horen. De jongens hebben het hier enorm naar hun zin. Ze vinden de mensen aardig, ze kennen al heel wat routes die we lopen en kunnen zelfstandig hun eten en drinken kopen. Super leuk om te zien.
15 nov ‘24
Ontbijten bij Sailomjoy! Ik dacht dat ie gesloten was, maar hij is er gewoon nog. Ik had stir-fried Morning Glory, kabouters op de foto met mijn eten en in het tempeltje van het restaurant. We hebben geprobeerd een kakkerlak te redden, maar helaas, hij bleef worstelen en draaide toch weer op zijn rug, waardoor hij naast onze rugzakken is overleden en opgeveegd.
We zijn vanmiddag lekker wezen zwemmen bij een hotel dichtbij, heerlijk die verkoeling in het water na al die dagen wandelen en slecht slapen. Dat water doet meteen goed.
Onderweg terug naar de hostel zei Storm uit het niks tegen mij: “Mama, ik ben heel blij dat Ibis mijn broertje is. Zonder hem zou mijn leven echt heel saai zijn denk ik.” Wat super lief om te horen, dat zou Ibis zelf vast ook fijn vinden om te horen, maar die liep een stuk vooruit en toen we weer bij hem liepen had Ibis alweer verhalen over alles wat hij zag en dacht….
Door de aardige vrouw van de hostel werden we gisteren al uitgenodigd om vandaag zelf een krathong te leren maken. We hadden afgesproken om 6 uur en we waren precies op tijd terug van het zwemmen. Wat leuk om te doen en wat extra leuk om het zo geleerd te krijgen van haar, samen met de kinderen van hen. Het is nog best makkelijk te doen als je eenmaal weet hoe het zit. Ibis vond die van hem echt super mooi worden en was reuze trots op zijn creatie (vol met nietjes 😂) en Storm was ook echt heel blij met zijn zelfgemaakte krathong. Morgenavond gaan we naar de rivier om onze kaarsjes en wierook aan te steken en onze krathongs de rivier af te laten varen. Hopelijk blijven ze goed drijven.
Vanavond op weg naar Lanna Square voor het avondeten en de gezelligheid, vertelde Ibis me opeens dat hij merkte dat hij de laatste tijd bang is om dood te gaan. Hij wist niet waar het vandaan kwam, maar hij dacht steeds aan het symbool bij de begraafplaats van de gevleugelde klok “De tijd vliegt”. Voor hem kwam dan het gevoel dat de tijd aan je voorbij vliegt en dat hij nog niet echt iets van zijn leven heeft kunnen maken. Dat maakte hem verdrietig en bang om dood te gaan, want hij wil er graag iets moois, betekenisvol van maken. Ik zei dat hij zijn hele leven heeft om zijn hart te volgen en dat dát het betekenisvol maakt. Dat hij nu al veel betekent in het leven, omdat ik veel van hem leer over je hart volgen. Volgens mij gaat het daar alleen maar om in het leven: De liefde ervaren als mens en genieten van elkaar en het leven. Genieten van elkaar kunnen knuffelen, de katten knuffelen, genieten van de blijheid om je heen en alles waarvan je denkt “zo moet het niet” vanuit je eigen grote hart voorleven en je niet druk maken om wat anderen doen en denken. Dan krijg je ook nergens spijt van, want je volgt je hart en dat is altijd goed. “Ja, wat je net zei, over dat de tijd niet aan je voorbij vliegt, maar samen met je mee vliegt… zo voelde het dus voor mij, dat het aan me voorbij vliegt, maar als je zegt dat de tijd met je meevliegt dan voelt het niet zo verdrietig.” Wat legt hij dat toch allemaal knap uit en wat snapt hij veel van hoe ik dan reageer. Zo mooi hoe hij nadenkt over het leven. Zo herkenbaar ook, want wat heb ik als jong meisje mijn kop vaak gebroken over de zin van het leven en wat ben ik blij dat hij zijn leven zo waardevol vindt dat hij het betekenisvol wil leven.
En toen zaten we daar dus midden in het festival gedruis aan het tafeltje en huilde Ibis even over hoe goed het is om dat verschil van voorbij vliegen of met de tijd meevliegen, léven, is. Ik vroeg Storm of hij Ibis inmiddels verteld had wat hij mij vertelde, maar Storm zat met zijn mond vol eten en hij vroeg of ik het wou zeggen (ik zag dat hij er zelf wat emotioneel van werd), dus dat deed ik. De reactie van Ibis was heel mooi, Storm aankijkend “Ik ben ook blij dat jij mijn broer bent” en ik schoot er zelf vol van. Daar zaten we met z’n drieën met de tranen over de wangen blij te zijn met elkaar en toen moesten we ook lachen om hoe we er bij zaten op het festivalterrein. Morgen volle maan en dan vieren we al het mooie licht in ons leven en we danken het water dat door ons heen vol liefde als leven stroomt. We eren het leven, leve de liefde.
16 nov ‘24
Ontbeten bij Sailomjoy en ons daar door een (veel te dure, maar feestdag, dus duur) taxi op laten halen voor de Sticky Waterfalls.
Het was geweldig leuk daar, we kwamen aan om 2 uur en om half 5 werd er gefloten dat iedereen uit het park moest komen. Dat was prima, want ik had ingeschat dat we ons 3 uur zouden vermaken (inclusief snack-pauze) en het was precies 5 uur toen we, zoals afgesproken, bij de taxi terug kwamen. Om 5 uur sluit het park, dus alles ging perfect.
Eenmaal terug bij de hostel (ritje van anderhalf uur ongeveer) hebben we even gerust en gespeeld. Toen zijn we om 20u naar de brug gelopen en hebben onderweg bij kraampjes steeds eten gekocht. Op het grote plein net buiten de Tha Phae Gate hebben Ibis en Storm een lichtgevend vliegend dingetje gekocht, dat de lucht in gekatapulteerd wordt en dan als een soort tollend elfje naar beneden komt. We zagen de parade van heel mooi aangeklede mensen en praalwagens met draken en lichtjes en glitters en bloemen…. Wat een schitterend geheel. Maar ook erg veel herrie… dat was iets minder fijn.
We liepen naar de rivier en de wal van de rivier is verstevigd, dus je kunt nu redelijk veilig zelf je krathong laten varen. Dat hebben we gedaan en op de markt nog mini-lego gescoord.
Toen we bijna bij de hostel waren knalde een kloot-toeristje van een jaar of 17 een rotje precies toen wij langsliepen en onze oren klapten kei hard op doof, maar het vuurwerkding raakte ook Ibis’ been net boven de enkel en hij had er een bloedend schrammetje en grote schrik aan over gehouden. Ik had net een koffer gekocht, die zette ik al op de grond om dat joch z’n oren eens te wassen, maar hij liep excuserend achteruit snel de hoek om. Toen we wat verder liepen vond ik een afgebroken “diamanten” gesp en die gaf ik aan Ibis “Hier die mag jij hebben, omdat je gewond bent”, waarop Stom zijn gezicht begon te betrekken en opeens moest hij huilen… “Ik vind het heel erg dat Ibis pijn heeft”, waarop Ibis hem meteen begon gerust te stellen dat de pijn al vrijwel over was en dat hij vooral schrok. Toen werden we weer alledrie emotioneel, omdat we zoveel van elkaar houden. Haha, we moesten er tegelijk ook om lachen. Nou, gelukkig zijn de oren weer als vanouds en is het schrammetje met honingzalf rustig gebleven. Eenmaal in de hostel moest echt eerst de mini-lego geprobeerd worden en konden we pas om 1 uur gaan slapen. Net op tijd nog getipt door Dave dat we de schoen mochten zetten, dus dat hebben we gedaan, gezongen en ze gevuld en toen oogjes dicht.
17 nov ‘24
Vanmorgen werd ik door Storm wakker geknuffeld omdat hij dorst had. Hij is zelf, echt in zijn eentje naar het winkeltje aan het einde van de straat, net om de hoek, gegaan en heeft twee flessen water gekocht. Hij vond het heel leuk dat hij dat mocht en dat ging ook goed zei hij. Ik zie hem Ibis ook veel helpen als een echte grote broer en Ibis vindt dat ook fijn. Leuk om te zien.
We zijn naar Sailomjoy voor ontbijt gegaan, daarna naar de tempel waar de Sunday market was en ook de grote Sunday market rondom de tempel en de hoofdstraten bezocht. Daarna zijn we weer gaan zwemmen en we sluiten weer af met avondeten bij Lanna Square, vandaag “vroeg” naar bed, want om 7 uur moeten we klaar staan voor de taxi naar het natuurreservaat Doi Inthanon park.
18 nov ‘24
Mooi op tijd voor de taxi die er al om 7:01u was. Het was een heel mooie wandeling van twee uur door de jungle, langs een mega mooie waterval, heel enge grote spinnen op slechts anderhalve meter afstand van het pad, langs rijstvelden, langs aardpeer-bosjes en langs de koffieplantage. Daarna verder gereden naar het hoogste punt van Thailand, wat echt sprookjesachtig mooi was (en natuurlijk lag mijn rugzak met de lieve kabouter en dwerg nog in de bus, dus stom, geen prachtige foto’s met ons schattige duo) en daar kort gewandeld. Toen door naar de twee pagodes. Eentje voor de koning en eentje voor de koningin. Het uitzicht was niet zo denderend als dat het had kunnen zijn vanwege de mist en een beetje neerslag. Dat was niet zo erg, er waren al meer dan genoeg indrukken opgedaan en het was behoorlijk vermoeiend om om 7 uur klaar te staan en pas om 17.45u terug bij de hostel te komen. Bij de laatste waterval, de mooiste volgens sommigen, zijn we met een paar anderen in de bus blijven zitten, omdat we gewoon te moe waren. Dan hebben we nog iets voor een andere keer om te ontdekken.
Bij de hostel werd er meteen weer verder gespeeld met de mini-lego en hebben we even rustig aan gedaan. Ik heb nog even lekker ukulele gespeeld en daarna zijn we voor de laatste keer bij Lanna Square gaan eten, waar je steeds kunt kiezen van welk kraampje je iets neemt. Na het eten afgesloten in Gasoline Bar, de karaokebar! Eerst met Storm samen Enter Sandman gezongen, daarna wilde het meisje van de bar graag met mij samen Wonderwall zingen (inmiddels wel saai te noemen) en ook nog Top of the World van de Carpenters (oh my god, dat is lang geleden, die hadden mijn ouders in de LP kast staan) en toen hebben we met ons drieën (Ibis had eerst geen zin, maar opeens wel) Bohemian Rhapsody gezongen en daarna zijn we naar bed gegaan.
19 nov ‘24
Wat een fijne laatste dag hadden we in Chiang Mai. Lekker geslapen, alles was al ingepakt, dus de bagage bij de hostel gestald en nog een laatste keer ontbeten bij Sailomjoy. Daarna in de stad een lekker ijsje voor de jongens en een smoothie voor mij. Ze hebben het voor elkaar hoor, ze hebben een pistool dat elastiekjes afvuurt gekocht en bij Chiang Mai Plastic een zak rode elastiekjes om te schieten. Ze zijn er super blij mee. Nog een nieuwe grote koffer gekocht, want ook de andere stippenkoffer was op een haar naar overleden. Bij de tempel met tafeltjes (daar is altijd de Sunday Market) hebben we even gerust, wat gedronken en hebben ze lekker gespeeld met hun houten wapens. Toen rustig terug naar de hostel gewandeld (half uurtje) en de koffers opnieuw ingepakt. Storm heeft de tweede stippenkoffer naar zijn laatste rustplaats gebracht, bij de andere stapel… Of nee, de laatste wordt ie natuurlijk samen met de rest van die stapel zooi naartoe gebracht door een hele grote sjieke vuilniswagen.
Bij de hostel een taxi besteld en alles liep op rolletjes. Overal konden we rustig aan doen zonder echt te hoeven wachten óf haasten. Zalig ontspannen. De kaartjes van de nachttrein opgepikt bij het Bossotel tegenover het station, even kijken maar de oude stoomlocomotief op de parkeerplaats en hup naar de trein. Ons plekje was zo gevonden en nu is het wachten tot ze de banken gaan ombouwen tot bedjes.
20 nov ‘24
Goed geslapen, met een hoop geschud en geluid van de trein. Vanaf aankomststation Krung Thep (mega groot daar) Thb 126 treinkaartjes Blue line naar Sukumvit (daar overstap op groen naar On Nut platform 1)
Thb 105 treinkaartjes naar On Nut
Vanaf On Nut 13 minuten lopen naar Hide Hostel, maar eerst even bij de Lotus naar het foodcourt om te eten.
In de avond een nieuwe koffer gekocht, want alle kleine koffers zijn nu bij het vuilnis. Daarna lekker gegeten bij de streetfoodmarket naast de Lotus, waar ik vorig jaar met Swaen ook al heerlijk gegeten heb.
21 nov ‘24
Lekker geslapen, ontbeten bij de hostel en vandaag geen plannen. Even rust en spelen. We zijn een stukje wezen wandelen om een fijne plek te zoeken om te spelen met de elastiek-schietende-pistolen, maar vonden geen plek. Echter hadden we wel een bijzondere wandeling met veel contrasten in bouwstijlen, krotten en flats, rustige buurt en heel druk… Opeens spotte ik een kleine krokodil en toen zagen we er nóg een! Super gaaf! Een foto geprobeerd te maken en een stukje gefilmd. Weer terug gekeerd richting hostel nadat de jongens een ijsje hadden gekregen en toen zagen we in de sloot naast de drukke weg nóg een krokodil zitten, super duidelijk zichtbaar, maar wilde niet op de foto en was in een tel in het riet verdwenen helaas. Maar wát een ongelooflijk bijzondere ervaring is dit zeg. Deze reis gaan we nooit meer vergeten.
Vanavond willen de jongemannen weer naar een karaokebar, er blijkt er hier dichtbij eentje te zijn, dus we zullen er na het avondeten een kijkje gaan nemen.
Gegeten bij de streetfoodmarket, van daaruit naar karaokebar, maar we zijn er niet naar binnen gegaan. Het was super klein, er was geen beeldscherm en er waren drie mensen binnen (personeel) en met ons erbij zou de bar vol zijn. Totaal onaantrekkelijk, dus we waren het eens dat we lekker terug naar de hostel gingen en daar hebben we nog een paar uur spelletjes gespeeld en zijn naar bed gegaan. We doen even een paar dagen niets anders dan “gewoon hier zijn en door de buurt struinen”. En misschien nog naar de tempel bij het paleis van de koning, maar niets moet.
22 nov ‘24
Prima geslapen, wederom geen plannen. Storm is te moe om iets te ondernemen en Ibis wil er op uit om meer krokodillen te spotten, dus ben ik alleen met Ibis aan de wandel gegaan en bleef Storm in de hostel. Voor iedereen een goede manier om de dag door te brengen na het ontbijt. En met resultaat, want we zagen een behoorlijk stuk grotere krokodil dan gisteren én ook nog een mooie hagedis. De kroko was weer te snel voor foto, maar de hagedis bleef netjes zitten en heb ik kunnen filmen. Ibis heeft de tijd van zijn leven, praat in het Engels met iedereen en leert elke dag weer woorden bij. De mensen hier reageren ook heel vriendelijk en andere gasten zijn onder de indruk van zijn Engelse taalgebruik. Leuk om hem zo lekker zijn ding te zien doen. Storm leert stiekem ook veel, maar die is niet zo van het interacten met vreemden, dus die gaat wel zelfstandig zijn smoothie bestellen en komt dan prima terug met zijn wens en weet ook hoeveel wisselgeld hij gaat krijgen, telt de Thaise Bath na en is trots dat hij dat allemaal alleen doet. Op en top genieten voor mij van deze sfeer van leren in vrijheid. Onvoorstelbaar wat ze al kunnen en begrijpen. Ook over het leven, over de verschillende gebruiken, verschillende situaties en culturen. Rijkdom!
Vanavond aten we bij een restaurantje, maar dat vond ik enorm tegenvallen. Er zat amper smaak aan mijn veel te gaargekookte pad thai en er zaten welgeteld drie garnalen in die eveneens geen smaak hadden. Morgen dus weer naar de foodmarket en daar echt eten halen.
We hoorden dat wat wij voor krokodillen aanzagen varanen zijn. Veel plausibeler qua verschijning, dus we houden het op kleine en grote varanen.
23 nov ‘24
Rustig vrij dagje gehad. Ibis is er weer een paar keer in zijn eentje op uit gegaan om varanen te spotten, zonder succes, maar toch lekker voor zichzelf bezig geweest en Storm heeft gelezen in De Hobbit en weer gespeeld met zijn gekochte speelgoed. Ik heb gelezen in een boekje dat ik hier in de kast vond “the art of not giving a fuck” en samen met Ibis getekend/gekleurd. Storm heeft wat ideeën opgeschreven voor een boek.
We zijn voor het avondeten slechts twee keer een hoekje om gelopen om gewoon lekker en heel goedkoop goed gegeten en gedronken te hebben. Daar gaan we morgen misschien wel weer naartoe, afhankelijk van hoe de dag dan verloopt. We hebben de dag afgesloten met potjes pesten en chips gegeten. Het was lekker ontspannen en gezellig.
Daarna nog kunnen videobellen met Dave, Raven & Swaen tegelijk.
24 nov ‘24
Noodles gekocht bij de 7/11 en ze waren nu in de aanbieding, dus ook alvast voor morgen meegenomen. Ibis heeft een kleine kokosnoot gekocht om het paardengeluid van Monthy Python te kunnen maken. Hij is deels tevreden, maar wilde liever de kokosnoot netjes in twee helften en dat doen ze hier niet.
Met de trein naar de boot. Op weg naar de gouden liggende Buddah en de smaragden Buddah.
(Bij station Ekkamai E7 zag ik een zwembad, misschien als ik weer in Bangkok ben kijken of je daar als gast kunt zwemmen).
De eerste keer op de boot voor Ibis, hij vond het super leuk om te varen! We kwamen te laat aan bij het paleis van de koning; om 4 uur en het was al een half uur gesloten. Dan gaan we gewoon nog een keer. We waren wél bij Wat Arun, prachtig met al die mozaïek en de twee beroemde reuzen die de poort bewaken. ‘s Avonds weer lekker eten bij zelfde “stalletje” dichtbij (vanuit Hide hostel rechts straat uit en naar links, 80 m verder aan de rechterkant), Storm ging ‘s avonds lezen en Ibis en ik deden een potje pesten. Later kwam Storm ook nog een potje meedoen.
25 nov ‘24
We zijn opeens op de helft van de reis én de helft van Bangkok, de tijd vliegt zeggen de jongens… Ze vervelen zich niet, ze vinden het ook niet teveel. Ibis wil wel meer doen, maar kan dat ook, dus maakt steeds wanneer hij wil een ommetje op varanen-jacht. Vanochtend hoorde hij iets in de struiken, gekeken en daar was ie weer! De grote varaan van gisteren! Nu wél op beeld, al was het gisteren veel duidelijker, nu had hij een snellere tred, maar geeft niet.
Ik heb een slechte nacht gehad met maagpijn en buikpijn en moest vijf keer naar de wc. Vandaag ben ik na de ochtendthee terug in bed gaan liggen en het lijkt beter te gaan. Ik blijf nog even liggen, de jongens spelen samen en hebben hun noodlesoup lunch al geregeld, prima zo.
In de middag voelde ik me iets beter, heb ik thee gedronken en zitten lezen. We hebben eten afgehaald waar we twee dagen hadden gegeten, nu rustig bij de hostel en ik hoefde niks. Wel nog chips gegeten tijdens het pesten, en daarna in bed gelezen. Hopelijk morgen weer fit.
26 nov ‘24
Yes! Alweer de varaan gespot en deze keer super duidelijk in beeld gekregen. Hopelijk is het filmpje goed te zien, ik probeer ze via YouTube hier te plaatsen, want deze zijn wel echt bijzonder gaaf.
We zijn even aan het ervaren hoe lang de reis naar het busstation op weg naar Trat zal zijn. Dus trein naar Ekkamai, meteen de buskaarten gereserveerd heen en terug. Handig.
Van hostel naar treinstation is ongeveer 15 minuten wandelen.
Van On Nut naar Ekkamai is 4 minuten plus 2 minuten lopen naar de bussen. Als wij om 6:45 uur uit de hostel lopen zijn we ruim op tijd bij de bus op Ekkamai.
(Het duurde 20 minuten vanaf hostel tot en met kaartjes kopen. 3 minuten wachten op de trein).
27 nov ‘24
Weer met de hop-on-hop-of boot naar The Grand Palace geweest, vervelend verrast bij de ingang dat mijn shawl niet mocht, maar alleen T-shirts en lange broeken ook voor kinderen moeten, maar geen probleem, want je koopt daar ter plekke gewoon een stom T-shirt en een saaie broek…. Naaiers. Als ze dat in de folder hadden gezet dan hadden we dat natuurlijk gedaan, maar we dachten dat alles in orde was. We mochten overal op deze manier namelijk naar binnen en nu opeens moest er kleding aangepast (lees gekocht) worden. Nouja, ik mocht de shawl als rok om Ibis wikkelen, dat verlengde zijn broek toch zeker met 3 cm en dat was helemaal prima, want nu droeg hij een rok (ze dachten waarschijnlijk dat hij een meisje was) en dan mocht je wél scheenbenen zien. Zucht. Storm een groene broek waar Ibis alvast heel erg naar uitkijkt om in te groeien en dan kunnen we in het paleis en naar de tempel binnen de paleismuren met de smaragdgroene Boeddah, die dus best klein en van Jade blijkt te zijn…. Hahaha. Wel genoten van alle pracht en praal, maar eigenlijk ook wat overloaded… zoveel.
Toen naar Wat Pho gelopen, waar we met gewone kleding en ik met shawl gewoon binnen mochten. Reusachtige liggende gouden boeddha gezien.
28 nov ‘24
Ik had toch weer een nacht vol maagkrampen en naar de wc gaan, maar voel me verder prima. Heb havermoutpap gemaakt als ontbijt, dat voelt goed in mijn maag. Vanmiddag een ijsje, was ook lekker.
Koffers alvast goed inpakken voor de busreis morgenochtend en vanavond vroeg naar bed.
Laatste keer gaan eten bij Nong On om de hoek en ze een dankbriefje gegeven. Daar waren ze heel erg blij mee.
29 nov ‘24
Vannacht waterdunne diarree gehad, niet grappig, geen pijn, maar wel smerig.
Keurig op tijd opgestaan om 6.25u, aankleden, jongens eten ontbijt, koffers uit de opslag en naar het treinstation gelopen. Alles verliep gladjes, kaartjes kopen, de lift in, lift uit en de trein stond klaar en geen gedrang of drukte. Twee haltes verder uitgestapt bij Ekkamai, daar stond de 999 bus al klaar en konden we rustig ons plekje in de bus nemen. 7.45u vertrek.
We zijn net aan het rijden en krijgen allemaal een klein papieren tasje met een rolletje koekjes en een pakje bosvruchten sap. Daarna wordt iedereen nog een flesje water gegeven.
We kwamen aan bij de pier, kochten daar een kaartje voor de ferry inclusief de taxi naar de hostel (ferry Thb 80, taxi Thb 100 p.p.) Om 13.50u vertrok de taxi na enig uitzoekwerk wie waar naartoe gebracht moet worden. Helemaal rommelig op z’n Thais, hahaha.
Om 14.10u zijn we aangekomen bij de hostel Banna.
De tijd vliegt, we hebben rustige dagen en ook volle dagen gehad. Van Chang Mai is het meest genoten, daar voelden we ons snel thuis. Bangkok was overweldigend groot en toch hebben we daar ook genoten en waren de mensen in de hostel en de gasten daar super aardig. Overal echt een andere beleving en andere activiteiten.
Ik kreeg diarree in Bangkok, geen idee waardoor, want niks anders dan anders… Het komt vooral ‘s nachts en overdag lijkt er bijna niks aan de hand. Gisteren nacht was het kant en klaar rioolwater, dus ik voelde me behoorlijk ellendig/onzeker met de lange busreis van 5 uur in het vooruitzicht…. In de bus: Niks aan de hand. Gewoon water gedronken, koekjes gegeten. Niks. Aangekomen bij hostel naast de zee, koffers geordend, even naar de wc, mwah, kon steviger. Gaan zwemmen in de warme zee (heerlijk). Er kwam veel harde wind, dus boven water werd het kouder dan onder water, daarom wilde ik er uit, zodat ik me nog warm zou blijven voelen. Terug in de kamer weer redelijk dun op de wc, maar ja, niets om voor te rennen.
Avondeten had ik niet echt honger, maar toch maar gegeten. Groenten en (behoorlijk zoute) vis. Alles wat ik eet voelt gewoon goed, dus ik eet alles zeg maar. Toen we terug in de kamer waren begon de water-ellende opnieuw en dus ren ik bij elke borrel die ik voel naar de wc. Geen koorts, geen pijn, alleen water shit. Dat is niet leuk en vermoeiend. Ben benieuwd hoe de dag er morgen uitziet. Ook in verband met de enorme stevige wind die ik niet gewend ben hier…. Maar steeds heel moe zijn helpt ook niet mee. De jongens spelen super fijn samen met hun pokemon-knuffels. Heel leuk om te zien dat zij nog echt dat fantasiespel spelen. En ze lezen, luisteren muziek en genieten van het weer. Dus vervelen is er niet.
30 nov ‘24
Lekker geslapen (ondanks dat diarree bij mij een nachtdingetje blijft).
Scooter van hostel gehuurd en de jongens met hun eigen motorhelm met mij erop! Haha, trots dat ze waren. Naar de Makro gereden voor ontbijt en soep ingrediënten, want na de stormachtige avond/nacht dreef er deze ochtend een soort reuze courgette in de zee en Storm probeerde deze uit het water te vissen met broek omhoog… ik zei nog dat hij hem beter even uit kon trekken, maar dat wilde hij niet…. Zie filmpje voor resultaat (golfje en natte broek dus). Na de makro aan strand geluncht met eigen yoghurt en muesli. Daarna weer met de scooter weg, naar Whitesands Beach. Een heerlijke dag gehad, daar gegeten op het strand en toen weer terug naar hostel. Ik kreeg complimenten hoe goed ik reed van de jongens en hoe stoer ik wel niet was. Ze hebben echt lekker meegereden, dus wederzijds. Ibis zat voor mij op het zadel en Storm achterop.
1 dec ‘24
Weer op de scooter naar White Sands gegaan, eerst bij Fiona op bezoek van Independent Bo. Wat een ravage is er door de gevallen boom aangericht eind september. Fiona lijkt ook jaren ouder door het trauma. Heel erg. Er zijn maar een paar kamers bereikbaar en niet echt veilig, daarom ook geen plek voor kinderen, te gevaarlijk. We mochten van haar een strandmatje lenen en dat geef ik einde van de week weer terug.
Heerlijk gezwommen en gespeeld op het fijnste strand. Toen naar de hostel en samen soep gemaakt van de aangespoelde courgette (oldwax gourgetten of zoiets), met ui, knoflook, gehakt, wortel en paprika en beetje vissaus en zout. Het was heeeeerlijk!! Heel de pan leeg gegeten en complimenten gekregen van de Thai om ons heen hoe goed het er uitzag. We boden ze aan om mee te eten, maar zij hadden al gegeten.
De mooie zwarte vogel die ik zag vliegen is een Vlaggendrongo.
2 dec ‘24
Vandaag weer lekker ontbeten aan het strand met eigen muesli en yoghurt en daarna naar White Sands beach.
Vanavond gaan we daar eten, want we hopen op een mooie vuurshow rond 20u.
De vuurshow was indrukwekkend en gaf een heel speciale sfeer aan de dag. Bijzonder leuk.
3 dec ‘24
Rustig aan de dag gestart op het kiezelstrand (het zijn best mooie ronde stenen, maar loopt en zwemt niet relaxed). Toen ben ik even extra yoghurt en bananen en een nieuwe cabine-koffer gaan kopen. Er bleef ook nog een schattig pluizig konijnentasje aan mij plakken, heel blij mee en daarna hebben we de middag weer doorgebracht op white sands. Terwijl ik de boodschappen deed heeft Ibis “verf” gemaakt van stenen en die met Lucas uit Frankrijk uitgeprobeerd op zijn eigen gezicht, dat van Lucas en ook zijn vriendin Olivia. Daar kreeg ik nog een leuke foto van.
Heeeeel rustige zee, het snorkelen lukt Storm en Ibis nu eindelijk wél, dus veel gekeken onderwater en Ibis is vandaag door een krab gebeten. Niet heel hard, maar hij schrok er vooral van. Verder heeft Ibis nog zijn best gedaan om de wit met zwarte visjes te vangen met zijn handen, maar dat lukte steeds nèt niet, haha. Het was een fijne dag die we na het avondeten afsloten met een potje pesten en nu naar bed.
4 dec ‘24
Eerst meer muesli gekocht met Ibis en nogmaals langs de winkel van de lelijke Pikachu (winkel heet Alipat) om voor Swaen ook een konijnentasje te kopen plus 4 soeplepels. Aan het strand ontbeten. Koffers gereorganiseerd en daarna naar White Sands beach op de scooter. Heerlijk rustige warme zee alweer en om half 5 uit het water gekomen om op te drogen. Toen bij hostel bij strand nog even potjes pesten gespeel (Storm drie keer gewonnen) en gaan eten bij @Long Chimp. Lekker en goedkoop. Ibis kan zijn beste smaak niet vinden hier, hij was nogal onder de indruk van de gebakken rijst uit Bangkok en niets kan daar aan tippen. Storm en ik zijn dol op de Pad Thai.
5 dec ‘24
Naar Whitesands beach gegaan en daar een heel lekker kokosijsje gegeten. Toen na omkleden bij de hostel nog even getoerd richting het zuiden op de hoofdweg om daar de omgeving eens te verkennen. Was leuk. Op de terugweg stond er opeens een wegversperring van de politie, helmen controle…. En die hadden we dus niet op, terwijl de jongens de hele week hun eigen helm op hadden en sinds gisteren niet, vanwege het lastige inpakken. Ik had sowieso geen helm gepakt, want dat zit nooit fijn met lang nat haar enzo en er werd toch nooit op gecontroleerd/gehandhaaft en iedereen rijdt zonder helm…. Afijn, een bekeuring gekregen van wel Thb 500 (bijna €14,-) en daarna mocht iedereen na betalen weer helmloos doorrijden. Het was blijkbaar cashdag voor de politie. Nouja, raar dat ze de rest van de week er niets over zeiden, aangezien ik best vaak politie tegenkwam, of naast ze stond te starten met twee kinderen op de scooter. Maar zo zijn we dus onze weg vervolgd en hebben heerlijk gegeten en daarna lummelen in de kamer van de hostel, waar ik ukulele speelde en de jongens met Pokémon kaartjes bezig waren.
6 dec ‘24
Dagje white sand beach, weer heerlijk cocosijs op een melkbroodje met wat sticky rice gegeten, avondeten bij @longChimp, waar ik onderweg daar naartoe een mooie bloem kreeg van Ibis om bij de andere bloemen in mijn haar te doen.
Ibis & Storm zijn meegelopen met de mensen die ‘s avonds bij eb krabben aan het verzamelen waren. Dat vonden ze heel leuk en interessant. Terwijl zij weg waren heb ik aan het strand lekker ukulele gespeeld en Storm vertelde dat als wij elke winter op Ko Chang zouden wonen hij en Ibis als baan wel krabben konden vangen, want ze hadden een trucje geleerd van het jongetje dat er bij was. Wat een heerlijke ervaringen doen ze hier toch op!
7 dec ‘24
Na het ‘muesli met yoghurt en banaan ontbijt’ zijn we olifanten gaan voeren en aaien. Dit was de eerste keer voor beide jongens dat ze een olifant van zo dichtbij hadden gezien en ook nog konden aaien. Ze vonden het heel leuk.
We wilden een briefje van Ibis aan Swaen posten, maar waren net een kwartier te laat en het postkantoor was al gesloten. Morgen weer een kans.
Naar White Sand Beach gegaan en alweer dat heerlijke ijs gegeten, mango gegeten en kroepoek… Morgen laatste dag aan het strand. Opeens vind Storm dat we te kort op Ko Chang zijn, hahaha. Het is denk ik allemaal precies goed zoals het is.
Vanavond weer bij @Long Chimp eten en lekker lezen en muziek maken tot we gaan slapen. Storm heeft zojuist de Hobbit uitgelezen, dus die moet opnieuw beginnen, of iets anders bedenken om te gaan doen straks… Ze wilden weer op krabbentocht gaan, maar ze zagen de groep mensen niet, dus we zijn redelijk vroeg naar bed gegaan nadat we nog een spelletje hebben gespeeld samen.
8 dec ‘24
Alweer vroeg wakker, muesli ontbijt en met Ibis naar het postkantoor om een briefje voor Swaen te posten. Helaas was het tóch gesloten op zondag, óver de openingstijden stond dat in het Thais aangeplakt. Maar, de vriendelijke buurvrouw van het huisje naast ons bood aan om morgen de brief te posten, dus dan komt het waarschijnlijk alsnog via de echte Thaise post bij Swaen.
Vandaag heerlijk bewust alles ‘de laatste keer’ meegemaakt. Zalige warme zee met lichte bewolking, dus Storm hoefde zijn zwemshirt niet aan en we konden heerlijk drijven, snorkelen en lummelen. De bal die we op het eiland kochten hebben we aan het einde van de dag aan een Zweeds gezin met twee kleine kinderen gegeven. Dat scheelt weer in de koffer.
We dronken onze laatste lassi aan het strand, de jongens namen bij de ijscoman hun laatste ‘vier bolletjes ijs en een bolletje sticky rice op een groen (melk)broodje’ en ik datzelfde, maar dan in een bakje zonder broodje. Daarna nog in het water gespeeld, toen gingen we opdrogen en wachten op de mango-man met zijn karretje. Allemaal een lekkere mango aan zee gegeten en daarna de spullen gepakt en op de scooter terug naar de hostel gereden. De laatste keer met ons drieën op Ko Chang door de straat op de scooter. Het was super leuk. Alles.
Avondeten wilden we weer bij Long Chimp gaan doen, maar die bleek gesloten op zondag… Uitgeweken naar de buren waar we eveneens heerlijk hebben gegeten, al vond Ibis dat de gebakken rijst van hen bij lange na niet kon tippen aan de heerlijke rijst van Bangkok en ook niet aan de redelijk lekkere rijst van Long Chimp. Storm heeft zijn witte rijst geruild met Ibis’ bord en bij de hostel nam Ibis nog een banaan, prima opgelost.
Alle koffers en tassen logisch ingepakt, een nieuwe koffer gedecoreerd met stippen, zodat we die zeker herkennen op de bagageband, want alle koffers die we meenamen zijn inmiddels begraven en vervangen. We hebben op het bed nog even een spelletje pesten gespeeld, daarna nog gelezen en zijn lekker in slaap gevallen.
9 dec ‘24
Vroeg wakker, ontbijt gemaakt wat we weer bij het strand hebben gegeten en waar we naar de wilde golven hebben gekeken. Heerlijk. We zijn alledrie blij met deze reis, met wat we beleefd hebben, geleerd hebben en hoe lang het duurde. Precies goed, niet te kort, niet te lang, zouden allemaal nog een paar dagen langer kunnen, maar als we een paar dagen eerder hadden moeten gaan was het ook prima… Gewoon precies goed dus, met een goed gevoel beginnen we aan de terugweg, zin om thuis weer met de rest te kunnen knuffelen.
De taxi haalt ons om 11.30u op en brengt ons naar de ferry.
Om 14.30u vertrokken met bus. Naar BKK busterminal en daar kwamen we aan om 19.30u ongeveer. Even wachten op de gratis shuttle bus (D) die ons naar Novotel brengt. De jongens zijn verrukt over het ultra deluxe hotel voor één nacht en al snel gaan we lekker slapen.
10 dec ‘24
Opstaan om 6u en aan een zeer uitgebreid ontbijtbuffet was geen probleem. Om 6.30u waren we precies klaar en liepen we samen met een man van het hotel en al onze bagage in een glimmend rek naar het busje dat ons in 3 minuten naar de juiste ingang van het vliegveld bracht. Goed geregeld en geen gesjouw voor ons. Onze vlucht vertrekt om 8.25u en alles liep weer soepel.
Helaas bij de controlepost de houten pistolen in moeten leveren, niet bij stilgestaan dat deze niet in de handbagage mochten, dus dikke pech. Volgend jaar koop ik met Raven wel weer nieuwe, niks meer aan te doen. Alles is verder gladjes verlopen, ook de overstap in New Deli, tot we op Schiphol vertraging van de treinen hadden en daardoor een uur later thuis kwamen dan gepland. Maar, dat was ook echt het énige van deze reis wat tegen heeft gezeten. In Assen werden we door Fee en Dave opgehaald van het station en waren we kapot moe na bijna 24 uur wakker te zijn geweest.
Wat een geweldige ervaring was dit weer.
