23 okt ‘23
Na alle voorbereidingen voor de reis zelf is het nu de beurt aan het creëren van een blog. Natuurlijk lukt het niet zoals ik dat wil, ook niet zoals WordPress eigenlijk belooft dat het zou kunnen, dus ik rommel nog even door.
wat ik wil is dat Instagram alle nieuwe foto’s die ik daar post meteen op deze blog laat zien, maar die plug-in heeft een beetje een ruzietje met Instagram en ik lees dat meerdere gebruikers zitten te wachten tot Pa & Ma Insta ingrijpen. Ik wacht dus af.
27 okt ‘23
Potverdorie nog aan toe, wat een etterbakjes zijn er toch op de wereld. Zit ik lekker onze reis voor te bereiden, twee verblijfplekken geboekt via Booking.com, waar ik al eerder een prima ervaring mee had, dus niks aan het handje dacht ik. Blijken er van die slimbo’s te zijn die via de eigen chat-kanalen én het eigen mailprogramma van dit bedrijf phishing berichten sturen. Dus ik kreeg -net nadat ik een gat in mijn hoofd had gestoten- een bericht via de vertrouwde kanalen dat ik mijn gegevens moest bevestigen voor de reservering. Niks raars aan, dat deed ik vorige week ook voor een andere reservering, dus ik vulde keurig mijn Visa nummer in en tot wanneer die houdbaar was en de validatiecode en toen kreeg ik zelfs een pop-up chat dat de site even overloaded was en dat ik het venster en de chat open moest houden….
Oké…. Maar na anderhalf uur vond ik het toch wel raar dat het wieltje maar bleef draaien en stuurde ik een berichtje via de chat van Booking (waar de vraag om mijn gegevens in te vullen nog keurig te lezen staat) dat het niet lukte. Daar kreeg ik antwoord van de guesthouse medewerker dat bovenstaand bericht niet van hen was en dat ik nergens op moest klikken!
Ja… te laat! Meteen toen ik er achter kwam naar Visa gebeld en mijn kaart laten blokkeren. Gelukkig is er niks afgeschreven en misschien wel nóg meer gelukkig zat ik gewoon in Assen in de huiskamer en niet ergens in Thailand zonder een bruikbare Visa kaart. Pffff, zoals meneer Cactus zou zeggen: “En spelende vrouw, wat heb je nou geleerd?”….
”Ik heb geleerd dat, ook al lijkt het echt en komt het via de normale route bij mij, het nog stééds super gemeen gehengel van etterbakjes kan zijn!”
19 nov ‘23
To be or not to be… That’s not the question, but to be where…..
Altijd fijn als je alles geregeld hebt en twee dagen van tevoren een berichtje krijgt dat je guesthouse is gesloten… Gelukkig vanavond een nieuwe plek bevestigd. Pffff…
Het was toch even spannend, want het leek er eerst op dat dit wederom en nep-bericht was via de eigen chat van de guesthouse, waar ik ook dat Visa-vis-bericht kreeg. Er stond dat vanaf vandaag 31 oktober deze locatie was gesloten en we konden worden verplaatst naar een plek in de buurt, met een ander telefoonnummer en het advies om via Whatsapp contact op te nemen…. Jeah right, dacht ik…. Daar trap ik natuurlijk niet nog een keer in, dus meteen contact gezocht met Booking.com. De klantenservice medewerker gaf mij dezelfde reactie als wat ik in mijn hoofd had; dat dit nep overkomt, de datum niet klopt -twee weken te laat- en dat zo’n guesthouse nooit via Whatsapp zal communiceren, dus nep. Maar hij zou contact opnemen met Slumber en aan me terugkoppelen wat de stand van zaken was.
Contact werd niet gelegd en vanochtend begon ik dat wel zorgelijk te vinden, dus toch maar weer naar klantenservice een bericht gestuurd of ze me kunnen garanderen dat we niet onze eerste drie nachten op een bankje in het park hoefden te slapen.
Na twee uur wachten kreeg ik bericht dat contact nog steeds niet gelukt was en een link naar vervangende guesthouse, geflankeerd met de nodige excuses in drievoud en de belofte het verschil terug te betalen. Nou, net voordat ik ging slapen voor mijn laatste nachtdienst voor de reis is dit gelukkig opgelost. Morgen de spullen verdelen over rugzak en handbagage en dan kunnen we gaan. Swaen is al helemaal klaar, ik al helemaal-bijna.
21 nov ‘23
Alles verliep gladjes, de voorbereidingen, de tijd nemen om ruim van tevoren op Schiphol te arriveren, want met de NS weet je het maar nooit. We zijn lopend naar het station in Assen gegaan, want Dave had gewoon een hele dag lesgeven, en ach, het is ook maar een kleine wandeling. Even langs het winkelcentrum post droppen en als we daar dan toch zijn, chips voor onderweg scoren. Goede planning, lekker relaxed aangekomen op het station, gemikt op de trein van 16.06u en daar konden we nog een kwartier op wachten. Zonder overstap naar Schiphol en de online check-in was al geweest, dus we hoefden alleen maar na te gaan of er echt geen breinaalden in het vliegtuig mochten (nee, ook niet de stompe korte rondbreinaalden, dus hup, in de rugzak) en of onze ukeleles zonder gedoe als handtasje mee mochten: Dat mocht! Dat voelde als een groot geluk. Echt alles loopt lekker en als vanzelf en ook nog hoe we hoopten. Nah! Tijd voor chips dus.
We hebben onze ruimbagage afgeleverd, kregen een label aan de ukelele gehangen en de handbagage koffers konden ook gewoon met ons mee. Op zoek naar een relax-stoel om te sjipsen en dan een keer boarden, alles op z’n tijd. Alleen, soms komt de tijd van gaan sneller dan je denkt. Net voordat Swaen de chipszak wilde openen, vroeg ik me af hoe laat het eigenlijk was, tevens vroeg ik me af hoe laat het boarden precies zou beginnen… Even de instapkaart erbij gepakt.
Ohw! Over 6 minuten begint het boarden al! Ohhhh, hahahaha, grote lol, want dat zou een verhaal zijn zeg; “Swaen en Noël die het vliegtuig missen omdat ze chips zaten te eten”. Maar goed, dat verhaal wordt het dus niet. We zijn gewoon naar de gate gelopen, doorgelicht, inclusief onze wandelschoenen (die van Swaen hebben een schattig profiel) en aan boord van het vliegtuig gegaan. Die hele riedel, voordat je werkelijk aan boord gaat, duurt zo lang, dat we dus geen tijd over hadden voor chips en ook hierin een mooie flow behielden.
Eenmaal in het vliegtuig natuurlijk een film aan gezet en de chips gegeten, Asteroïd City, heel apart, veel herrie in het vliegtuig en gekraak in het geluid (nee niet de chips, maar de onderbrekingen vanuit het interne omroepsysteem), maar hé, wij zijn op vakantie!
En toen was het 22.50u NL-tijd en opeens kwamen de stewardessen met het avondeten. Hm, ja, kan… al was er naast de chips ook koek gegeten en konden we eigenlijk wel in slaap vallen. Toch maar gegeten en daarna gaan slapen. Dat was niet verkeerd, lamsvlees met wortel, knolraap en nog wat ‘dingetjes’ en een heerlijk caramel-cheese-cake-puddinkje toe. Op naar Abu Dhabi voor de tussenstop.
22 nov ‘23
We waren van plan een Thaise simkaart te kopen en om op vrijdagochtend -de dag van vertrek naar Chiang Mai- naar de Floating Market in Amphawa te gaan, daar vlakbij naar de Maeklong Railwaymarket (Samut Songhkram) en de tempel van Amphawa (Wat Bung Kung) te gaan…. Maar toen ging Swaen nog even iets doen en terwijl ik buiten mijn koffie opdronk kwam er een vriendelijke man gedag zeggen en raakten we meteen aan de praat. De man heet John, komt uit Amerika en is Global Ambassador for people with a —> “diffrabilaty”. Een zelfbedacht woord voor mensen die anders kundig zijn dan de gemiddelde mens. Hij legde uit dat ‘dissability’ een negatieve inslag heeft; namelijk niet-kunnen en hij anders-kundig veel beter vind passen. Hij vroeg of ik wel eens had gehoord van de Josti Band. Natuurlijk! Nou, die heeft hij dus in 2015 ontmoet en nou wilde hij de complete band naar Amerika halen! Wat super gaaf! Afijn, we zaten nog lang te praten, ook toen Swaen weer terug was ging het gesprek met ons drieën voort. Zo leuk, zoveel te doen, die man. En zoveel uit te wisselen dat we al die plannen gewist hebben en alleen nog op vrijdag naar The Little Zoo Garden &- Café zouden gaan.
Daarom hebben we vandaag alleen nog maar SRM gehaald en wat ander eten, dat werd een soepje waarbij we aan konden geven wel/niet pittig en welke ingrediënten. Swaen koos 0% pittig, ik koos 50% pittig, whatever that may be…
Zo zag de terugweg er uit, zin om lekker te eten en genieten van de bijzondere omgeving;
En zo kon het zakje gevuld worden met tissues vanwege de tranen… Het was super pittig! Hahahaha, heerlijk, maar je moet het niet inademen! En Swaen vond het echt niet heerlijk, veel te pittig. Dat kwam dus door een heel zakje chilivlokken dat ze er zelf bijgedaan had. We hebben enorm gelachen, maar Swaen had vooral tranen van die pepers dus. Gelukkig hadden we ons SRM toetje nog.
23 nov ‘23
Na het eten zagen we deze we tekst op het keukenkastje staan… ach, we weten wat ze bedoelen.
Dit reisverslag is verder gegaan via Instagram en Polarsteps. Ik ga het t.z.t. ook hier nog helemaal uitwerken. Het volgende reisverslag is wél compleet.
Tot later.
Hieronder plak alvast het geschreven verslag, zonder spellingcontrole etc en ook nog zonder foto’s, maar beter iets dan niets:
Za 25 nov ‘23
Aangekomen in Chiang Mai. Inchecken guesthouse was eerst uur wachten. Niet zo’n leuke vrouw, erg nep en aangedikt dat we allemaal familie zijn en zij is de mama… We don’t think so.
Stad in, markt, rooftop diner (sukkels snappen geen bestelling met engels én gebarentaal, Google translate hielp), optredens buiten, Swaen kocht rolletjes hakkettekke ijsje. karaoke bar eventjes geweest.
Schoen gezet, slappe letter
Zo 26 nov ‘23
Shit, mijn hemdje laten hangen bij vorige hostel, Swaen haar zeep vergeten en handdoekje. Ze sturen het op!
Stad in, heeeel grote drukke markt, leuke oorbellen gekocht en souvenirs voor het gezin.
Naar de karaokebar geweest, na anderhalve liter bier beetje dronken en veel lol op de video.
Ma 27 nov ‘23
Om 3 uur ontbeten bij Sailomjoy lekker Amerikaans ontbijt met koffie, 12 jaar geleden dat ik er was
Via de markt naar de rivier gelopen. In de stad samen ukelele gespeeld en gezongen, kwam en man en vrouw langs die wilden wel horen, ging het filmen en heeft daarna voor ons op zijn gitaar hespeeld en zij met schud-eitje erbij. Leuk. Krathong drijver gekocht, wat zijn er super mooie gemaakt.
Een mooi plekje aan de rivier gevonden, SRM gegeten, kwam vrouw naast me om haar drijver te water te laten en greep aan mij vast om er niet in te vallen, behoorlijk lomp, zonder te kijken of ik daar wel stevig voor zat… niet bepaald, want heel schuine helling met losse aarde. Gelukkig niet erin gevallen. Het werd druk, te druk voor ons, dus vertrokken zonder onze krathong te laten drijven. Morgen weer een dag.
Op terugweg een grote parade van heel mooi uitgedoste mensen met soort praalwagens en “boten”, veel glitter, kaarsjes en lampionnen.
Wilden naar karaokebar gaan, te druk, dus ships en bier met film (Fire Saga) in de slaapkamer. Heel veel lampionnen zien vliegen, maar teveel tegenlicht voor foto. Jammer. Uit filmpje foto gesneden, maar haalt het niet bij wat we zagen.
Di 28 nov ‘23
Walhalla gevonden! Straat is Kuang Men road. Vlakbij de Chiang Mai plastic 🙂
Met tuk-tuk en volle tassen (inclusief een ultieme oliebollenschaal waar heel Nederland jaloers op gaat zijn) naar guesthouse. Lopend naar de rivier om onze krathong te water te laten en kijken wat er nog meer gebeurde.
Grote parade, nog grootser dan gisteren.
Vuurwerk, krathongs en lampionnen en veel dans en muziek overal. Lang zitten kijken, toen weer terug naar hostel gelopen en op bed chocolade-pepernoten gegeten.
Wo 29 nov ‘23
Weer naar China Town, Chiang Mai Plastic, wholesale winkels afgestruind, ik heb m’n perfecte wildplukmandje gevonden! We hebben als avondeten een lekkere salade gegeten.
Na even rust zijn we naar de karaokebar gegaan. Was heel gezellig.
Do nov ‘23
Tempels bekijken, ontbeten bij zelfde plek als afgelopen 2 dagen. Euro Breakfast was lekker, daarom.
Bij tempelplaats van het kleine marktje lekker eten en allerlei fruit gekocht en bij elkaar hebben we uitgebreid gegeten voor Thb 210…. €5,50 voor twee personen. Haha. Was lekker pittig gebakken ei met rijst, steamed bananacake, fruit en soort Taro (paars iets) pastijtje/gebakje… Zie uur film van Swaen.
Katten geaaid en moe naar de hostel. Half 8 nu.
Vrij 1 dec ‘23
Sticky Waterfalls
Za 2 dec ‘23
Laatste boodschappen (pannetjes en koord etc) en de nachttrein naar Bangkok. In de trein gebreid aan het wikkelsjaalvestding. Het wordt erg mooi.
Zo 3 dec ‘23
Aangekomen in Bangkok, moe, tassen met alles wat we op Ko Chang niet nodig hebben in Locker gedaan op treinstation, dus op terugweg via treinstation naar Airport Hotel met alle bagage in de trein.
De 999 bus vertrekt alleen om 7.45u en die hebben we rijkelijk gemist. Maar gaan probleem, we nemen de bus van 11.30 u
En die kost evenveel/weinig.
Nu een uurtje wachten op de bus. In de bus nog kunnen breien aan het wikkelsjaalvestding.
Met de bus ‘ergens’ in Trat afgezet bij een tussenstationnetje, waar we met een red-taxi naar de ferry pier zijn gebracht. Kaartje gekocht en meteen doorgerlopen/ gerend om de ferry te halen. Gelukt.
Het is alleen wel al 18.10 uur en pikkedonker. Avondeten gegeten bij restaurant tegenover ‘straatje’ richting strand, viel wat tegen, maar was niet slecht. Werd rijst in rekening gebracht die we kregen, maar niet besteld hadden, dus is netjes van de rekening gehaald.
Om 21.00u aangekomen bij Independent Bo, super gaaf boomhut/rotshut hippie Pippi Langkous guesthouse. Echt super leuk, zou hier zo willen wonen.
Ma 4 dec ‘23
Gezwommen, ontbeten bij de buren: müsli met yoghurt en vers fruit…. Was meer klodder yoghurt met fruit en wat “sprinkles” müsli en ook nog super duur, dus daar gaan we niet meer ontbijten.
Ukelele gespeeld samen en daarna zijn we via strand een eind gaan wandelen, om via de hoofdweg met boodschapjes weer terug te gaan. Mongo gekocht voor ons chocoladelettersmeltsel, filmpje van het eten gemaakt. Fiona, de vrouw van Bo, lag in een deuk van het lachen. En ze had haar joint nog niet eens gerookt 😂. We hebben ook filmpjes gemaakt van het zwemmen, super leuke golven om in te spelen, erg veel lol gehad. Het was moeilijk afscheid nemen van de zee, maar morgen is er weer een dag. Misselijk van de chocola, mango en rijst (teveel zoet, teveel alles) in bed samen film gekeken en chips gegeten. Chips maakt alles beter. We keken Father of the year, daarna de eerste helft van Heavy trip, toen moe en gaan slapen.
Di 5 dec ‘23
8 uur opgestaan en whatsapp berichtje van mijn vader dat er een Sinterklaaskadootje in de planning staat op m’n bankrekening, super lief. Voelde me helemaal weer goed bij het opstaan, geen misselijkheid meer en heb mijn bikini aangetrokken voor een ochtendduik. Heeeeeeerlijk, warme zee. Lekker op de rug liggen dobberen alsof ik een flubberend badeendje was. Ik voel dat golven nu nog.
Swaen stond wat later op, was nu pas misselijk, heeft gezwommen en is daarna nog even gaan slapen. Ondertussen heb ik in mijn eentje nog ukulele gespeeld. Ik ben blij dat ik die heb meegenomen, zo leuk om te doen.
Tijdens wandeling voor ontbijt mijn telefoon verloren, super rot. Veel geluk dat alles ook op mijn iPad staat, dat in die zin niets aan gegevens en emotionele waarde van foto’s en schrijfsels verloren is gegaan, maar mijn dure telefoon is waarschijnlijk ergens in de oceaan. Politiebureau zit aan de andere kant van het eiland en daar gaat hooguit 3x per dag een taxi naartoe. Fiona heeft aangeboden me morgenochtend een lift te geven, super lief.
Na het avondeten op het strand, met piña colada (wat ze hier niet uit kunnen spreken, dus zeggen ze pajn-cola) kwamen de Duitse onderburen vertellen dat ze gehoord hadden dat mijn telefoon verloren is en aanbieden om mij op de scooter naar politiebureau te brengen, zodat Fiona bij de guesthouse kan blijven. Super lief!
Met Swaen de rest van de film Heavy trip gekeken en daarna redelijk op tijd gaan slapen
Wo 6 dec ‘23
Hele nacht gedroomd van vindplekken waar mijn telefoon kan liggen…. Maar daar ligt ie helaas niet.
Zojuist een slangetje gezien van vinger dikte, een goede onderarm lengte (60 cm ongeveer) en mooi bruin gekleurd, zonder duidelijk patroon, maar een oranje dikke ring/vlek achter de kop. Hij kroop vlak voor me tussen de planten bij de trap omhoog naar onze kamer.
Net opgezocht: De slang is een roodhalskiel, wetenschappelijke naam: Rhabdophis subminiatus.
Door Joël, de onderbuurman, op de scooter naar politiebureau gebracht. Goede rijder, was behoorlijk snel, maar niet gevaarlijk, gewoon lekker vlot. Mijn verklaring van verlies werd afgenomen, ondertussen kreeg ik van de hoofdagent complimenten over hoe beautiful ik was en hij wilde mijn handen zien en voorspelde big fortune. Toen we weer terug waren bij het pad naar het strand vond ik weer een hele Thb. Die heb ik aan Joël gegeven.
Het was vandaag echt ultra heet en vochtig, ik heb lang gedobberd in de zee en daarna een paar uur geslapen. Daarna met Fiona gekletst en toen met Swaen naar de avond-foodmarket geweest…. Maar die was erg klein en viel tegen. Bij de Makro een grote pot yoghurt en grote zak muesli gekocht, dan hebben we de rest van de week in ieder geval normaal ontbijt. Het was dertien jaar geleden echt veel meer hier aan eten vanuit kraampjes. In Chiang Mai was dat nog wel heel veel, maar hier op het eiland is het beduidend minder geworden. Fiona zegt dat na COVID er veel zaakjes niet zijn teruggekeerd.
We gaan maar weer film kijken en koud bier drinken, dat is met dit weer een goede besteding voor het slapengaan.
Do 7 dec ‘23
Ontbeten met onze eigen yoghurt en muesli van de Makro. Veel beter en mooi uitzicht. Daarna nog een poos gekletst met Fiona en pas in de middag vertrokken met een scooter naar het olifantenkamp en een watervalletje… Dat laatste viel behoorlijk tegen, of was in ieder geval niet echt spectaculair te noemen. Wel een erg mooie jungle-omgeving.
Olifanten rit was op “banaantje”, maar dan in het Thais. Badderen was met “Pupi”, wat ook iets van fruit soort was.
Avondeten richting Lonely Beach bij Italiaan/Thai was lekker. Ik had stir fried morning glory en een hele vis en Swaen had lasagne.
Op het strand bij ons in de buurt zijn we kokos-lassi gaan drinken en werden verrast door optreden van jongetjes met vuur-stukken en slingers en zelfs met vuurwerk. We hebben ze een royale gift gegeven in hun gift-box. Het was echt een knap optreden. We hebben het gefilmd. Terug naar onze guesthouse hebben we nog heremietkreeftjes gevonden met super mooie schelpen… maar ja, het is hun huisje, dus toch maar terug in de zee laten gaan.
Vrij 8 dec ‘23
We zijn wat vroeger opgestaan en weer muesli met yoghurt ontbijt gegeten. Toen was Swaen wat duizelig en is ze even gaan liggen. Daarna zijn we op de scooter (300 CC) naar lonely beach geweest en kokosnoot gedronken/gegeten bij Tiger Huts. Vroeger, 13 jaar geleden, zat daar The Hut/Thalé Bungalow naast, maar nu zit daar een mega resort voor in de plaats. Heel gek om te zien. De kleine houten/rieten hutjes waar ik met Merel sliep zijn helemaal weg. Ik voel me nu extra gelukkig dat we de super leuke plek bij Independent Bo hebben getroffen.
We hebben de scooter ingeleverd en meteen bij het zelfde kraampje het snorkelen voor zondag geboekt én ook de V.I.P. bus voor de terugreis vanaf hier naar Bangkok airport.
Heeeeerlijk gezwommen en gedobberd in het echt bijzonder warme water. Zo lekker ontspannend drijven is echt zalig. Na het zwemmen gedouched en op blote voeten (want aan het strand) naar het restaurant dichtbij gegaan voor super lekker avondeten.
Za 9 dec ‘23
Hele dag lekker in de zee, vlak voor Independent Bo en daar besloten dat wij beroemde youtubers gaan worden met filmpjes die nergens over gaan, maar gewoon wij samen aan het spelen, kletsen en gek doen…. Gewoon dus.
In de avond voor paar uur scooter gehuurd en op zoek naar weekend markt, maar die was er niet vanwege een groot box-event op dat terrein. Wel nog langs grote winkel gegaan voor meer tassen en daar de plastic zeefjes gescoord én een geweldig lelijk Pikachu beeldje gekocht voor Raven (al zou Merel er ook heel blij mee zijn geweest, hahaha)
Zo 10 dec ‘23
Vroeg opgestaan, om 7 uur, om om 8 uur opgepikt te worden voor een dagje snorkelen op 4 eilandjes. Dit was zo mega super gaaf! Heel veel verschillende soorten koraal gezien, zeeanemonen en vissen in saaie én in geweldige kleuren. Geprobeerd te filmen, moeten we nog terugkijken of dat gelukt is.
Ma 11 dec ‘23
8 uur opgestaan om op tijd aan de terugreis te beginnen. Slecht geslapen door oorpijn, een flinke oorontsteking, want het doet echt zeer. De V.I.P.bus zou ons om 9.30u oppikken, maar was een kwartier te laat.
9.56 u in de file, nog voordat we bij de ferry zijn. Al 6 minuten wachten…
Hm, 10.02 u en andere auto’s rijden onze file gewoon voorbij,waarom rijden wij dan niet?
10.13 u nog steeds in de file.ik heb net wat yellow oil op mijn pink gedaan en in mijn ontstoken rechteroor rondgedraaid en uitgesmeerd. Misschien helpt dat wel, het tintelt lekker verkoelend zoals tijgerbalsem en dat lijdt wat af van de pijn.
10.23 u Oke, we staan nu drie rijen breed te wachten bij de ferry.
Twee veerboten zijn vertrokken en op de volgende kunnen wij. Het is inmiddels 10.34 u en ik weet niet hoe lang het gaat duren voordat er weer een veerboot terug is.
10.54 u We rijden de ferry op.
11.28u rijden we van de ferry en vervolgen we onze weg. Vlak voordat we erop gingen heeft Swaen bij de wc overgegeven en helaas blijft ze zich niet lekker voelen. Ik heb goed pijn aan mijn ontstoken oor.
11.45u 2xparacetamol genomen. Ja, die begint nu te helpen na een kwartier en heb weer yellow oil in mijn oor gesmeerd.
12.40u tankstop/wc/eten&drinken tot 13.00u
16.04u aangekomen op Novotel airport hotel, naar de kamer gegaan en eerst even bijgekomen. Bij binnenkomst in de kamer alle knopjes geprobeerd, maar nergens ging het licht van aan. Zelfs niet als we klapten, wat we beiden in elke hoek van de kamer hebben gedaan…. Swaen wilde haar voeten wassen, dus zat ze op de badrand van de superdeluxe badkamer met haar telefoon als lichtje. Beetje raar. Toen de de bagage gebracht werd vroeg ik aan de vriendelijke man hoe het licht werkte. Hij vroeg naar onze kamersleutel, een kartonnen kaartje, stak deze in de gleuf naast de deur, waarop stond “put key here” en alles werkte! Hahahaha, maar wij hadden dat gleufje niet gezien in het donker, haha.
Toen taxi laten bellen om ons naar Bang Sue railwaystation te brengen voor het ophalen van de zware bagage die we daar in twee kluisjes hebben gedaan en dan weer met bagage naar Novotel. Dit werd een grappige rit, want taxichauffeur praatte de oren van de kop en was zo blij vanwege rijk Canadees echtpaar die hem een forse fooi hadden gegeven van 100 USD. En hij leende ons zijn extra telefoon uit om hem bij de uitgang te kunnen bellen als we l;aar waren met de tassen, want hij mocht daar niet parkeren, super lief. Toen nog vele straatjes van Bangkok doorgereden opzoek naar SRM, maar niets gevonden. Dat vond hij heel vervelend voor ons, dus hij deed extra zijn best, we zeiden dat we het erg waardeerden, maar dat het echt niet erg was. Dus bij hotel was hij bijna vergeten dat hij geld kreeg van ons, tot ik met geld voor zijn raampje stond… hahaha.
Eenmaal weer in de grote glanzende hal van het hotel zag Swaen een heel poortje van gingerbread en een tafel met kerstpakketten en die wilden we kopen. Eigenlijk was de winkel net gesloten, maar de bediende vroeg of ze even haar baas mocht bellen om te overleggen en toen lukte het alsnog! We hebben enorm veel lol gehad met ons kerstpakket uitpakken en verdelen en eten. Super goede beslissing om onze laatste avond van de vakantie daar en op die manier te bezegelen.
Di 12 dec ‘23
Uitchecken om 7.30u
Met chuttlebusje naar vliegveld gebracht en daar moest de jam van Swaen weg. Super jammer, want als die in de ruimbagage was gedaan had ze hem mee kunnen nemen, maar daar hadden we niet bij stilgestaan.